فلسفه از نگاه اُرُد بزرگ: آتش آرامی که جان آدمی را بیدار می‌کند

بعضی‌ها فکر می‌کنن فلسفه یه مشت واژه‌ و بازی‌های ذهنیه برای سرگرمی روشنفکرا. اما وقتی پای فیلسوف اُرُد بزرگ وسط میاد، فلسفه از اون برج عاج روشنفکری پایین میاد و به خونه‌ها و دل‌ها قدم می‌ذاره. در نگاه اُرُد بزرگ، فلسفه نه چیزیه برای پز دادن، نه ابزار حکومت، نه پناهگاه خیال‌بافی‌های بی‌عمل. فلسفه، به‌گفته خودش، «بزرگداشت خردمندی»‌ست. یعنی چی؟ یعنی ستایش و پاسداشت اون نیرویی که ما رو از بند تقلید و جهل آزاد می‌کنه: خرد.

فیلسوف اُرُد بزرگ، خرد رو نتیجه‌ی تجربه، دانایی، و آزمون مداوم می‌دونه. اونجایی که می‌گه «نم‌نم باران، آرام خاک و دانه را بیدار می‌کند، خرد هم ناگهان پدید نمی‌آید»، نشون می‌ده که به فرایند تدریجی و زنده شدن اندیشه ایمان داره. این حرف، یه چکیده‌ی زیبا از بینش فلسفی اُرُدیسمه: فلسفه ابزاری برای رشد درونی، رهایی و آزاد شدن از بند رخدادهای سطحی زندگیه.

برای اُرُد بزرگ، فلسفه هیچ نسبتی با سلطه و سلاح نداره؛ «فلسفه، شمشیر و جنگ را به کنار می‌گذارد و همگان را به کار و کوشش فرا می‌خواند». این یعنی فلسفه در اُرُدیسم، نه توجیه‌گر قدرت، بلکه برهم‌زننده‌ی نظام‌های پوسیده‌ی فکریه. و اونجایی که می‌گه «فیلسوف نمی‌تواند توجیه‌کننده یا مدافع امری باشد که عقلانیت و خردمندی در آن نیست»، انگار سیلی می‌زنه به صورت فیلسفه‌نمایانی که امروز مدافع تمام بی‌عدالتی‌ها هستند.

در جهان‌بینی اُرُد بزرگ، فلسفه همواره همراه با حقیقت‌خواهی و آزادگیه. اون با زبانی شاعرانه و دلنشین یادمون می‌ده که «خرد، در کردار ما هویدا می‌گردد» نه فقط در کتاب‌ها. یعنی اگه فلسفه قراره فقط توی ذهن بمونه و به زندگی روزمره سرایت نکنه، چیزی جز یک تندیس توخالی نیست.

از نظر اُرُد بزرگ، فیلسوف کسیه که در دل آشوب‌ها و در روزهای آرامش، اندیشه‌اش رو از دست نمی‌ده، دنبال حقیقت می‌گرده، ریشه‌ها رو می‌بینه و فراتر از روزمرگی فکر می‌کنه. اون می‌گه «نگاه خردمندان به ریشه‌ها می‌رسد و دیگران به شاخه‌ها» و این یعنی فلسفه باید عمیق باشه، نه سطحی و مُد روز.

اما اُرُد بزرگ فقط در مورد خرد فردی صحبت نمی‌کنه؛ بلکه فلسفه رو ستون جوامع آزاد و سالم می‌دونه. وقتی می‌گه «در سرزمین‌هایی که فلاسفه اجازه ابراز نظر و دیدگاه دارند، بزهکاری کم و زندان‌ها خالی‌ست»، یعنی فلسفه فقط برای ذهن‌های خلوت نیست، بلکه نقش اجتماعی، سیاسی و تمدنی داره.

و در نهایت، شاید دردناک‌ترین و صادقانه‌ترین جمله‌اش این باشه: «برای سرزمینی که فیلسوف و روشنفکرش، همواره سخن فرمانروایان زیاده‌خواه را آیینه‌وار تکرار می‌کند، باید گریست». این جمله، به تنهایی می‌تونه وجدان هر جامعه‌ای رو تکون بده. فلسفه‌ی اُرُدی، فلسفه‌ی آینه نیست، فلسفه‌ی چراغه. فلسفه‌ای که نترس و خلاق و صریح باشه، نه طوطی‌وار و مطیع.

فلسفه در نگاه اُرُد بزرگ، نردبانی‌ست برای رسیدن به زیستنِ آگاهانه، آزاد و مسئولانه. جریانی از اندیشه‌ست که آرام آرام، اما پیوسته، جان ما را بیدار می‌کند و امیدی‌ست برای جهانی پاک‌تر، انسانی‌تر و راستین‌تر.

استقبال 35 هزار نفری از فیلسوف اُرُد بزرگ 2015 

کارکرد فلسفه در اندیشه فیلسوف اُرُد بزرگ

نگرش فیلسوف اُرُد بزرگ نسبت به کارکرد فلسفه را می‌توان درون یک منظومه اندیشه‌ای بنیادین و درخشان دید که چند محور اساسی دارد. بر پایه فرگرد ۴ از «کتاب سرخ»، فلسفه برای او نه سرگرمی فکری است، نه مجموعه‌ای از نظریه‌های انتزاعی و دور از زندگی، بلکه ابزار زیستن خردمندانه، آزادی‌بخش و سازنده است. در ادامه، این نگرش را در قالب چند اصل تحلیلی خلاصه می‌کنم:

۱. فلسفه، تجلی خرد زیسته است
    «فلسفه، بدست آوردن فرازمندی و آگاهی از راه خردورزی و اندیشیدن پی در پی است.» – اُرُد بزرگ

فیلسوف اُرُد بزرگ فلسفه را فرآیندی زنده می‌داند؛ زاییده تجربه، آزمون و خطا، و اندیشیدن مستمر. فلسفه نزد او نه در کلاس درس که در «آزمایشگاه زندگی» معنا می‌یابد. او خرد را محصول «زمانی بس دراز» و روانی «تشنگی آموختن» می‌داند. از این رو، فلسفه به‌معنای واقعی، چیزی جز زندگی متفکرانه و رشد‌یافته نیست.

۲. کارکرد فلسفه، آزادی و رهایی انسان است
    «رهایی و آزادی آدمی، برآیند خرد است و دانایی.»
    «فلسفه، شمشیر و جنگ را به کنار می‌گذارد و همگان را به کار و کوشش فرا می‌خواند.»

فلسفه در اندیشه اُرُد بزرگ، رسالتی رهایی‌بخش دارد. رهایی انسان نه از راه شورش کور یا خشونت، بلکه از راه خرد و تفکر حاصل می‌شود. به تعبیر او، فلسفه شمشیری ندارد، اما اندیشه‌ای دارد که انسان را از بندگی، از بردگی فکری، و از حقارت اجتماعی نجات می‌دهد. این آزادی، درونی و بیرونی است.

۳. فلسفه، سازنده و نگهدار تمدن است
    «دانشوران و فلاسفه، پایه‌ها و ستون‌های فر و شکوفایی هر سرزمین هستند.»

فلاسفه برای اُرُد بزرگ، ستون‌های تمدن‌اند. سرزمینی که فیلسوفانش «خانه‌نشین» و «خوار» شده باشند، در مسیر فروپاشی قرار دارد. به همین دلیل است که نابود کردن فلاسفه، اولین گام بهره‌کشان برای نابودی ملت‌هاست. کارکرد فلسفه در اینجا نه‌تنها درونی، بلکه سیاسی و تمدن‌ساز نیز هست.

۴. فلسفه، راهنمای کنش خردمندانه است
    «خرد تنها در دانسته‌های ما خلاصه نمی‌شود، بلکه در کردار ما هویدا می‌گردد.»

در این نگرش، فلسفه باید عمل‌گرا باشد. فیلسوف، صرفاً اهل نظریه‌پردازی نیست، بلکه کنشگر و روشنگر جامعه است. خرد در رفتار بروز می‌کند، نه فقط در زبان. از این رو، اُرُد بزرگ تأکید می‌کند که فلاسفه باید در جامعه حضور داشته باشند، نه اینکه صرفاً در خلوت بنویسند.

۵. فلسفه، ضد خرافه و دروغ است
    «دامن فلسفه و حکمت، از جادو و دروغ به دور است.»
    «قتل فلسفه، تولد خرافات است.»

فلسفه در اندیشه اُرُد بزرگ، پادزهر جهل و خرافه است. کارکرد آن پاک‌سازی روان جامعه از فریب و افسون است. در نبود فلسفه، «رمالان و جادوگران» میدان‌دار می‌شوند. فلسفه چشم جامعه را باز می‌کند و آن را از دام تاریک‌اندیشی می‌رهاند.

۶. فلسفه، نگهبان ارزش‌های انسانی و راستی است
    «تنها آشیانه حقیقی فلسفه، راستی و درستی است.»

فلسفه به‌معنای واقعی، نمی‌تواند خدمت‌گزار ظلم و دروغ شود. فیلسوف در نگاه اُرُد بزرگ، مدافع قدرت نیست، بلکه صدای حق است—even اگر جانش در خطر افتد. او می‌گوید: «سر بریده خردمندان هم به هزار گونه سخن می‌گوید.»

۷. فلسفه، کلی‌نگر و واقع‌نگر است
    «فیلسوف کلی‌نگر است، او به همه جوانب یک موضوع توجه دارد.»

فلسفه نزد اُرُد بزرگ، نگاهی جامع به زندگی است. نمی‌توان تنها با یک بُرش محدود، درباره هستی قضاوت کرد. فیلسوف باید تصویر کامل‌تری از جهان را ارائه دهد. این نگرش، فلسفه را به روشی برای درک همه‌جانبه و انسانی از زندگی تبدیل می‌کند.

۸. فلسفه، راه گفت‌وگو، آموزش و بیدارسازی است
    «گفتگو با فلاسفه و خردمندان، پاداشی کمیاب است.»
    «خردمندان، تجربه‌ها و آموزه‌های خویش را بی‌دریغ، برای دیگران بیان می‌کنند.»

اُرُد بزرگ فلسفه را منبع گفت‌وگو و بیداری جمعی می‌داند. نه ابزاری برای سلطه فکری، بلکه چراغی برای روشنی ذهن‌ها. خردمندان در این نگاه، آموزگارانی‌اند که با نرمی و مهر، جامعه را آگاه می‌کنند.

نگرش فیلسوف اُرُد بزرگ به کارکرد فلسفه، درخدمت آزادگی، خردورزی، پاک‌زیستی، و ساختن تمدنی انسان‌مدار است. فلسفه در این نگاه، نه در برج عاج، که در متن زندگی است. نه برای فخرفروشی ذهنی، بلکه برای نجات انسان از تباهی، خرافه، زور، و بردگی.
کارکرد فلسفه در اندیشه اُرُد بزرگ، به‌سادگی این جمله است:

«فلسفه، بزرگداشت خردمندی است.»

سخنان حکیم ارد بزرگ درباره خبرنگاران ، اینترنت و تلویزیون

- پیرامون خبرنگاران :

خبرنگاران آزاده ، پرچمداران پاکی و شکوفایی یک سرزمین هستند. حکیم ارد بزرگ

خبرنگاران آزاده و پیشرو را باید ستود. حکیم ارد بزرگ

خبرنگاران باید نگاهی فرا و همچون باز داشته باشند ، تا رخدادهای کوچک آنها را از کنکاشهای مهم دور نکند . حکیم ارد بزرگ

خبرنگاران بزرگ ، آینده را به نیکی و درستی پیش بینی می کنند. حکیم ارد بزرگ

خبرنگاران رویدادها را پوشش خبری می دهند ، خبرنگار تیزهوش علت هر رویداد را هم نشان می دهد و خبرنگار بزرگ همراه خبر رویدادها ، چرایی بوجود آمدن و نتایج آنها را هم به آگاهی مردم می رساند . حکیم ارد بزرگ


- پیرامون اینترنت :

مرواریدهای بسیار در ابر دریای اینترنت می توان یافت. حکیم ارد بزرگ

توهین به اینترنت از هیچ کسی پذیرفته نیست. حکیم ارد بزرگ

اگر اینترنت پر شود از داده های با ارزش، خود به خود از تباهی و بزهکاری کاسته می شود. حکیم ارد بزرگ

جایگاه فرهنگی کشورها در رشد و بالندگی بشری را می توان در میزان داده های فرهنگی هر یک از آنها در پهنه اینترنت دید. حکیم ارد بزرگ

اینترنت ، اندیشه و دودمان ما را ، به آیندگان گره خواهد زد ، از این پس ، دیگر گذشته برای آیندگان ، تیره و تار نخواهد بود ، اندیشه ما ، سپیده دم پیدایش فصلی نو ، از تاریخ بشری است. حکیم ارد بزرگ

اینترنت ، باید رایگان و برای همگان در دسترس باشد. حکیم ارد بزرگ

اینترنت ، بزرگترین میراث و دانشنامه ما ، برای نسل های آینده است. حکیم ارد بزرگ

اینترنت ، تا این زمان ، بزرگترین دستاورد دانش آدمیان بوده است. حکیم ارد بزرگ

اینترنت ، دستگاه شتاب دهنده شکوفایی اندیشه آدمیان است. حکیم ارد بزرگ

اینترنت ، ارزش زمان را به آدمیان یادآوری نمود ، و بی شک ، جهان رو به خلاصه گرایی در متون و نوشته هاست . حکیم ارد بزرگ

اینترنت ، مهر و دوستی ، میان آدمیان را افزون نمود. حکیم ارد بزرگ

اینترنت ، مهمترین ابزار پیشرفت همه جانبه یک سرزمین است. حکیم ارد بزرگ

اینترنت ابزار آگاهیست ، گریزی از روشنی و نور نیست. حکیم ارد بزرگ

اینترنت میدان شکوفایی و بالندگی آدمیان است ، همه برای رشد یکدیگر ، کوشش می کنند و این با سرشت آدمی سازگار است. حکیم ارد بزرگ

اینترنت همچون دریاست ، سرشار از داشته های آموزنده که هر روز بر دارایی آن افزوده می گردد. حکیم ارد بزرگ

پدران و مادرانی که فرزندان خویش را از اینترنت دور می کنند، شایسته سرزنش هستند. حکیم ارد بزرگ

به فرزندان خویش آموزش دهیم که در اینترنت هم ، گفتار و رفتاری نیک و انسانی داشته باشند. حکیم ارد بزرگ

پیش از استخدام هر استاد دانشگاه و آموزگاری، پژوهش کنید و ببینید تا چه اندازه به بالا بردن غنای اینترنت یاری رسانده است ، به روشنی باید گفت کسی که دانش و اندیشه خود را منتشر نمی سازد شایسته استادی در دانشگاه و مراکز آموزشی نیست. حکیم ارد بزرگ

دانشگاه ها نباید گورستان صدها هزار پایان نامه دانشجویان باشند، باید همه پایان نامه ها را از بایگانی ها و کتابخانه های متروک بیرون کشید و در اینترنت بارگذاری کرد . کشوری که می خواهد برترین شود باید فضای مجازی غنی داشته باشد. حکیم ارد بزرگ

دوران کتابخوانی به شیوه کهن پایان رسیده، امروزه هنگامه ((ریشه خوانی)) است ، که آن هم با کمک جستجوگرها در اینترنت قابل دستیابیست. حکیم ارد بزرگ

در گذشته ، بیشتر تجربه های آدمیان ، جایی ثبت نمی شد ، اما امروزه اینترنت ابزاری است ، برای ثبت تجربه ها و بالندگی بیشتر. حکیم ارد بزرگ

دیدگاه خوب مردم ، بهترین پشتیبان و تکیه گاه برگزیدگان است. حکیم ارد بزرگ

فرزندان خویش را با آموزش اینترنت ، پیشگام جهان آینده سازیم. حکیم ارد بزرگ

عظمت فضای مجازی را آنگاه بیشتر می فهمیم ، که بدانیم ، به شمار آدمیان ، پندارها و اندیشه های گوناگون در آن شناور است. حکیم ارد بزرگ

ریشه خوانی و بُن خوانی ، خواست جویندگان دانش است. روشنتـر آنکه ، آدمیان با یک سـرچ ساده به عصاره و شیره هر پرسشی می رسند. امروزه ، همگان به دنبال کلیدواژه های مهم هستند. آشیانه کتابها از این پس اینترنت است. بدانیم و باور کنیم که: اینترنت، جهان دانایی و آگاهی است و همه ما برای رشد و گسترش آن مسئولیم. حکیم ارد بزرگ


- پیرامون تلویزیون :

تلویزیون آدم های پیشرو، همواره خاموش است. حکیم ارد بزرگ

اعتیاد به تلویزیون و ماهواره ، هزار برابر بدتر از دلبستگی به اینترنت است. حکیم ارد بزرگ

تلویزیون می تواند همدم سالمندان باشد. اما بی شک تباه کننده عمر جوانان است. حکیم ارد بزرگ

آدمهایی که اسیر برنامه های رنگارنگ تلویزیون و ماهواره هستند، توان بالندگی و رشد را از دست داده اند. حکیم ارد بزرگ

سیزدهمین فرگرد کتاب سرخ چه نام دارد ؟

سیزدهمین بخش از کتاب سرخ فرگرد استاد فیلسوف حکیم ارد بزرگ است  به سخنان فیلسوف در این فرگرد توجه فرمایید :

13- فرگرد اُرُد

اُرُد ، یک ایرانی است ، نام شناسنامه ایی او ، مجتبی شرکاء می باشد . در نیمه شبی پر برف ، از ماه دی ، در شهر مشهد زاده شد ، او دومین فرزند خانواده است . پدرش شادروان محمد تقی شرکاء ، فرزند بابا ، از شهر شیروان در خراسان شمالی بود ، مردی آزاده و بسیار نیک و مهربان که همواره دل به کانون گرم خانواده داشت . مادر اُرُد ، شادروان فاطمه جاهد طبسی از ایل دلاور قشقایی شیراز بود ، زنی مهربان ، دانش آموخته و دلسوز که همواره برای رشد فرزندان دلبندش کوشش نموده و رنج ها کشید . نام تنها فرزند اُرد ، غزاله می باشد. حکیم ارد بزرگ

پیام اُرُد برای جهانیان ، زندگی در سایه مهربانی ، آزادی و شادی است. حکیم ارد بزرگ

چشمه مهر و مهربانی ، همواره در دل اُرُد ، جاری خواهد بود. حکیم ارد بزرگ

اُرُد همواره بدنبال کاشتن تخم مهر و دوستی برای همزیستی بهتر انسانها بوده و هست، دلخوشی او عشق به آزادی و ایران است، عشقی که هنوز در این سن و سال هم با شنیدن نام باشکوه «آزادی» و «ایران» اشک را بر دیدگانش جاری می سازد. حکیم ارد بزرگ

به آنهایی که می گویند "اُرُد" دلدادگی نمی داند، بگویید او هم دلداده شد، یک بار و برای همیشه، دلباخته میهن پاکش ایران. حکیم ارد بزرگ

دوست دارم به جای آنکه همانند گورکن گذشته را بکاوم ، همچون شاهین به سوی آینده ای باشکوه شیرجه روم. حکیم ارد بزرگ

سخنان و جملات اُرُد ، پنداشت ها و دل نگرانی های او، برای آیندگان است. حکیم ارد بزرگ

شرف ، در آزادی و آزادگی است و این خواست و سخن همیشگی "ارد" بوده است. حکیم ارد بزرگ

پدر و مادر اُرُد، به او آموزش دادند که آبروی خانواده، بسیار مهم است او از زمانه آموخت آبرویی پایدار نمی ماند مگر با مردمداری و برخورد خردمندانه با دیگران. حکیم ارد بزرگ

شادم از اینکه هیچگاه ، کارمند دولت نشدم. حکیم ارد بزرگ

هر گاه ، با هزار واژه مهر ، به سوی مردم میهنم شتافتم ، تنهاترین ایرانی بودم. حکیم ارد بزرگ

هرگاه از مردم زمانه خود خسته و دلگیر می شوم ، فرزندان آگاه و آزاده آینده ایران را بیاد می آورم ... اینگونه است که دلگرم می شوم ... و سختی ها را از یاد می برم ، چرا که آن آزادگان سخنان اُرُد را خواهند فهمید . حکیم ارد بزرگ 

سخنان بزرگان درباره نقد

- پیرامون نقد از کتاب سرخ :

نقد بی کینه دیگران بر کار ما ، پاداشی است ، که ارزش آن را باید دانست. حکیم ارد بزرگ

جایگاه نقد شما بر کار دیگران ، می تواند آغازگاه نخستین گامتان ، برای سازندگی و آفرینش باشد. حکیم ارد بزرگ

نقد کننده دانا ، نگاهی سیاه و یا سپید ندارد ، او توامان درستی و نادرستی هر کاری را می بیند و از هر دوی آنها سخن می گوید. حکیم ارد بزرگ

برای جلوگیری از تباهی و بیراهه روی ، راه نقد و ارزیابی را باز بگذاریم. حکیم ارد بزرگ

خودستایی، بزرگترین دام برای کسانی است که کار دیگران را نقد و بررسی می کنند. حکیم ارد بزرگ

نقاد ، با بی ادبی ، زحمات و دستاوردهای خویش را ، بر باد می دهد. حکیم ارد بزرگ

نقادی و ارزیابی به معنای تحقیر نمودن و نابود ساختن انرژی دیگران نیست. حکیم ارد بزرگ

نقادی بسیار خوب است ، اگر آن را مایه شهرت خود ندانیم . حکیم ارد بزرگ

آنکه ایراد می گیرد و راه درست را نشان نمی دهد ، یاوه گویی بیش نیست. حکیم ارد بزرگ

نقد کننده ایی که نکات درست و مثبت را نمی بیند ، و مدام از زشتی ها و اشتباهات دیگران سخن می گوید ، حرافی بیش نیست. حکیم ارد بزرگ

روز خبرنگار، سخنان حکیم ارد بزرگ درباره خبرنگ، حکیم ارد بزرگ رسانه، جملات حکیم ارد بزرگ خبرنگاران، بزرگترین فیلسوف جهان، جملات قصار در مورد روز خبرنگار، سخنرانی در مور خبرنگار، سخن بزرگان در مورد خبرنگاری، روز خبرنگار گرامی باد، درباره روز خبرنگار

حکیم ارد بزرگ : غم ، سیاهچال توانایی هاست.

دلم را از شادی ها پر کن ، تا غرق مهر تو شوم. حکیم ارد بزرگ

شادی که با نابودی دیگران فراهم شود، جام زهری کشنده است. حکیم ارد بزرگ

غم ، سیاهچال توانایی هاست. حکیم ارد بزرگ

ستایش غم ، تمجید از مرگ است. حکیم ارد بزرگ

سرزمین غمزده ، میراثی برای آیندگان ندارد. حکیم ارد بزرگ

از آدمیانی که به دنبال غم هستند ، باید هراسید. حکیم ارد بزرگ

اندوه گذشته را نباید خورد ، که بیماری ساده را ، کشنده می کند. حکیم ارد بزرگ

آدم غمزده ، توان نگهبانی از دستاوردهای خویش را ندارد. حکیم ارد بزرگ

آدم های پیشرو ، اندیشه خود را ، درگیر فیلم های غمگین ، ترسناک و پوچ نمی کنند. حکیم ارد بزرگ
با بازگویی رخدادهای بد زندگی ، خویش را نیازاریم. حکیم ارد بزرگ

برای گرامیداشت یاد رفتگان ، گیاهی بکاریم ، شیرینی ببخشاییم ، چرا که با اشک و سوگواری ، راه به جایی نمی بریم . حکیم ارد بزرگ

زیباترین خوی زن، آزرم و شرم اوست. فیلسوف اُرُد بزرگ

ادب، نمایه آغازین خرد است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
آدم با ادب، دروازه دلها را همیشه گشوده می بیند. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
ادب و کردار نیک، از جهان بزمگاهی خواهد ساخت. فیلسوف اُرُد بزرگ

ادب خویش را هیچگاه فرو مگذار، حتی با وجود آنکه مورد ریشخند باشی. فیلسوف اُرُد بزرگ
زیباترین خوی زن، آزرم و شرم اوست. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
زیبارویان، با ادب و منش نیکو، فرشته و پریزاد می گردند. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
شناخت درست زن و مرد از هم و رعایت ادب و احترام به یکدیگر ، تنها راه جلوگیری از جدایی و گسست آنها در آینده است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 

نظر بزرگترین فیلسوف جهان در مورد گیتی

گیتی را در مهربانی می بینم. حکیم ارد بزرگ

گیتی ، آوای مهربانی و شادیست. حکیم ارد بزرگ
 
نرمش و سازگاری با گیتی ، ما را آرام خواهد ساخت. حکیم ارد بزرگ

ادب و کردار نیک ، از جهان بزمگاهی خواهد ساخت. حکیم ارد بزرگ

گیتی زایشگر است ، پویشی آرام در همه گونه های آن ، دیده می شود. حکیم ارد بزرگ

شناخت درست فراخنای بیکران گیتی ، آدمهای تندرو و خشن را هم ، آرام و نرم خو خواهد نمود. حکیم ارد بزرگ

گیتی ناز ما را نمی کشد ، جهان با ما و یا بی ما ، در حال پیش تاختن و رشد است ، پس کوشش کنیم ، در هر جایی که هستیم ، بهترین باشیم و بخشی از بار رشد و پویش گیتی را بر دوش بگیریم. حکیم ارد بزرگ

گیتی نه وهم است و نه در دست ما ، تنها زمانی برایش فرزندانی شایسته بوده ایم که بخشی از پویش و شکوفایی آن باشیم. حکیم ارد بزرگ

مرگ و پایانی نیست، دگرگونی و آمیختگی با گیتی، آینده همه زندگان است. حکیم ارد بزرگ

مهربانان ، با سرشت پاک گیتی آمیخته اند. حکیم ارد بزرگ

هر آدمی ، به اندازه کوششی که می کند ، از داشته های گیتی بهره می برد. حکیم ارد بزرگ

آب و هوا ، بر جهان بینی و پبوندهای مردمی اثرگذار است. حکیم ارد بزرگ

آدم ها ، یکی از میوه های بسیار بسیار کوچک درختان گیتی هستند. حکیم ارد بزرگ

آدمی ، بخشی از گیتی است و باز در آن آمیخته می گردد. حکیم ارد بزرگ

بی مایگی و بدکاری ، پاینده نخواهد ماند ، گیتی رو به شکوفایی است . با نگاهی به گذشته می آموزیم : نابکاری هایی همچون برده داری ، همسر سوزی و … را آدمیان رها نموده اند ، پس پویندگی و شکوفایی ، براستی هویداست. حکیم ارد بزرگ

جهان را آغاز و انجامی نیست ، آنچه هست ، دگرگونی در گیتی است . ما دگرگونی در درون گیتی را زایش و مرگ می نامیم . ما بخشی از دگرگونی در گیتی هستیم ، دگرگونی که در نهان خود ، پویش و شکوفایی را پیگیری می کند . بروز آینده ما ، بسیار فربه تر از امروز خواهد بود ، ما در درون گیتی ، در حال پرتاب شدن هستیم ، پرتاب به سوی جایی و نمایی که هیچ چیز از آن نمی دانیم ، همان گونه که در کودکی از این جهان هیچ نمی دانستیم . میدان دید ما ، با همه فراخنایی خود ، می تواند همچون شبنمی کوچک باشد بر جهانی بسیار بزرگتر از آنچه ما امروز از گیتی در سر می پرورانیم ، پس ، گیتی بی آغاز و بی پایان است. حکیم ارد بزرگ

جهان همواره در حال دگرگونی و شکوفایی است ، نباید این پویندگی را زشت دانست ، باید همراه بود و بخشی از این شکوفایی را بر دوش داشت. حکیم ارد بزرگ

خواست واپسین آدمی ، شناور شدن در بسامدها و امواج گیتی است. حکیم ارد بزرگ

گیتی به سوی آینده پیش می تازد ، از آنانی که مدام در گذشته شنا می کنند ، بگریزید. حکیم ارد بزرگ

اگر آدمیان می دانستند در این آبی بیکران گیتی ، چقدر کوچک و تنها و آسیب پذیر هستند یک آن هم ، یکدیگر را تنها نمی گذاشتند و یار و غمخوار هم بودند. حکیم ارد بزرگ

اندیشه عوام ، توان فهم ابعاد بیکران گیتی را ندارد. حکیم ارد بزرگ




 

فرگرد شادی و غم حکیم ارد بزرگ

فرگرد شادی و غم


زندگی پیشکشی است ، برای شاد زیستن. حکیم ارد بزرگ

شادی کجاست؟ جایی که همه ارزشمند هستند. حکیم ارد بزرگ

اگر پایکوبی و شادی نباشد، جهان را ارزش زیستن نیست. حکیم ارد بزرگ

چراغ جشن و بزم را ، همواره فروزان نگاه داریم. حکیم ارد بزرگ

شادی را به یکدیگر هدیه دهیم، شادی، برآیند مهر و دوستی است. حکیم ارد بزرگ

آدم های شاد، جوان می مانند. حکیم ارد بزرگ

آدم های شاد، در کمین جشن و بزم نیستند، آنها خود شادی آفرینند. حکیم ارد بزرگ

آدم نیرومند، در هنگامه پیکار نیز به دیگران امید و شادی هدیه می دهد. حکیم ارد بزرگ

آنکه همیشه لبخندی بر لب دارد ، بخشنده شادی و میل به زندگی است. حکیم ارد بزرگ

بازی و شادی کودکان، برای رشد است و پویش، بازی تنها برای کودکان نیست، شادی و بازی های گروهی را ادامه دهیم حتی با دندان های ریخته و موی سپید هم می توان بازی کرد ، شاد بود و با آوای گیتی همراه شد. حکیم ارد بزرگ

بزم ها گوارا، که گیتی بزمی بزرگ است برای آراستن خویش و آیندگان. حکیم ارد بزرگ

جشن های بزرگ ، انگیزه افزایش باروری و پویایی می شوند. حکیم ارد بزرگ

جشن و بزم، دوستی و مهر را در بین مردم زیاد می کند. حکیم ارد بزرگ

چه بسیار اشک هایی ، که نوید شادی اند و چه فراوان خنده هایی ، که لبالب از غم و اندوه. حکیم ارد بزرگ

چه زیبایند ، آنانی که همیشه لبخندی بر لب دارند. حکیم ارد بزرگ

خنده در پس خود ، هزار راز و زر در سینه دارد. حکیم ارد بزرگ

خنده راستین زیباست و نوای زندگیست. حکیم ارد بزرگ

دلم را از شادی ها پر کن ، تا غرق مهر تو شوم. حکیم ارد بزرگ

شادی که با نابودی دیگران فراهم شود، جام زهری کشنده است. حکیم ارد بزرگ

شادی و امید روان آدمی را می پرورد ، گر چه ، تن رنجور و زخمی باشد. حکیم ارد بزرگ

شادی و بهروزیمان را با ارزش بدانیم ، تن رنجور ، نیرویی برای ادب و برخورد درست برجای نمی گذارد. حکیم ارد بزرگ

کسی که شادی را پاک می کند ، روان آدمیان را به بند کشیده است. حکیم ارد بزرگ

نگاه به آدم های خندان هم ، امید بخش و شادی آفرین است. حکیم ارد بزرگ

نگاه و سخنی، که سرشار از مهر و شادی است ، پنجره ای است رو به سوی هزاران هزار کهکشان نادیده ... . حکیم ارد بزرگ

نوای دل انگیز گیتی را ، در بزم ها و شادی ها بشنوید و همراه شوید. حکیم ارد بزرگ

خراب کاشانه ای که با نابودی شادی دیگران ، بنا شده باشد. حکیم ارد بزرگ

اُرُد شادی را در بی بندوباری نمی بیند، شادی آرزوی پاک همه آدمیان است. حکیم ارد بزرگ


- پیرامون غم :

غم ، سیاهچال توانایی هاست. حکیم ارد بزرگ

ستایش غم ، تمجید از مرگ است. حکیم ارد بزرگ

سرزمین غمزده ، میراثی برای آیندگان ندارد. حکیم ارد بزرگ

از آدمیانی که به دنبال غم هستند ، باید هراسید. حکیم ارد بزرگ

از دیگران نخواهیم ، رخدادهای اندوهناک گذشته خویش را ، برایمان بازگویند. حکیم ارد بزرگ

از شنیدن آهنگ ها ، داستان ها و رویدادهای غم انگیز ، دوری کنیم. حکیم ارد بزرگ

از مردم غمگین ، نمی توان امید بهروزی و پیشرفت کشور را داشت. حکیم ارد بزرگ

اندوه گذشته را نباید خورد ، که بیماری ساده را ، کشنده می کند. حکیم ارد بزرگ

آدم غمزده ، توان نگهبانی از دستاوردهای خویش را ندارد. حکیم ارد بزرگ

آدم های پیشرو ، اندیشه خود را ، درگیر فیلم های غمگین ، ترسناک و پوچ نمی کنند. حکیم ارد بزرگ

با بازگویی رخدادهای بد زندگی ، خویش را نیازاریم. حکیم ارد بزرگ

برای گرامیداشت یاد رفتگان ، گیاهی بکاریم ، شیرینی ببخشاییم ، چرا که با اشک و سوگواری ، راه به جایی نمی بریم . حکیم ارد بزرگ

تنها بزهکاران ، از دیدن اشک دیگران ، شاد می گردند. حکیم ارد بزرگ

زندگی ، پهنه غم و اندوه نیست ، اندک زمانی است ، برای شادی و بالندگی. حکیم ارد بزرگ

زیاده روی در سوگواری درگذشتگان ، خردمندانه نیست. حکیم ارد بزرگ

غمخواری با دیگران به معنای شیون و زاری کردن با آنان نیست ، غمخواری یعنی امید بخشی و آرام سازی غمزدگان. حکیم ارد بزرگ

قرار نیست با مرگ دیگران ما هم بمیریم و یا زندگی مان را به نکبت بکشیم ، زندگی را با ارزش بدانیم و برای بالندگی و شادی کوشش کنیم. حکیم ارد بزرگ

کار و همچنین کوشش های اجتماعی، بهترین آرام کننده روان های پریشان و غمگین است. حکیم ارد بزرگ

کاشتن تخم غم ، تباهی زندگی را در پی دارد. حکیم ارد بزرگ

کسی که دوران شادمانی اش را ، با خاکستر غم و اندوه نابود می کند ، بیماری بیش نیست. حکیم ارد بزرگ

کسی که همواره ، ساز ناله اش کوک است ، دمادم ، زندگی خود و نزدیکانش را ، تلخ و تاریک می کند. حکیم ارد بزرگ

کشورهای غمگین، سهم تولید جهانی شان کم و میزان بیکاری مردمشان بسیار است. حکیم ارد بزرگ

مراسم سوگواری درگذشتگانمان را، تنها یک روز و کوتاه برگزار کنیم. حکیم ارد بزرگ

نواهای غمناک ، بدن و روان آدمی را پژمرده و نابود می کند. حکیم ارد بزرگ

نیرنگ ، همراه غم پرستان بیمار است. حکیم ارد بزرگ

یاران سوگوار خویش را ، تنها نگذاریم ، باید آنان را به زندگی دلگرم سازیم. حکیم ارد بزرگ

اشتهای مردم به شنیدن نواهای پر اندوه و دیدن فیلم های غم انگیز و سیاه، برای سرپرستان هر کشوری ، یک هشدار بزرگ است. حکیم ارد بزرگ

آیا می توانید یک کشور پیشرفته غمگین، نشانم دهید؟ نه، کشورهای پیشرفته و نیرومند، مردمی شاد دارند. حکیم ارد بزرگ